Kapak görseli

ŞEHİR VE STRESE FARKLI BİR BAKIŞ: KAYMAKAMLARDA ORTAYA ÇIKAN YÖNETSEL STRESE DAİR ALAN ARAŞTIRMASI VE SONUÇLARI (A DIFFERENT VIEW OVER CITY AND STRESS: FIELD SURVEY AND RESULTS ON ADMINISTRATIVE STRESS OBSERVED ON KAIMAKAM (DISTRICT GOVERNOR))

Mehmet Hişyar KORKUSUZ
586 144

Öz


Öz: Kent yönelimli siyasetin ve yönetimin Türkiye’deki temel unsurlarından (parametrelerinden) birisi de kaymakamlar ve yöneticilerdir (daha yaygın kullanılan şekliyle mülki idare amirleri). Türkiye’deki kaymakamların ‘Yönetici ve Stres’ bağlamı içerisindeki vaziyetleri bu makalede öne çıkarılarak işlendi. Bu konu üzerinde inceleme yapılırken global eğilimler göz ardı edilmeden ama özellikle Kaymakamlar’ın kişisel gelişimleri, örgüt ve çevre ilişkileri ve başarılı olmaları noktalarından durum tüm açıklığı ile ortaya konulmaya çalışıldı. Modern hayatla beraber Kaymakamlar’ın üzerinde de tesirli ve önemli bir gerçeklik olarak var olan ‘stres’ olgusunun etki ve sonuçlarının altı çizilmiş oldu. Kaymakamların bir yönetici olduğu akılda tutularak stresle, örgüt ve yönetici arasındaki ilişkiler olabildiğince kapsamlı şekilde tartışılmış bulunmaktadır. Kaymakamları doğrudan ya da dolaylı olarak etkileyen stresin daha iyi anlaşılması için, diğer alanlardaki yöneticilerin değerlendirilmesine ilişkin ortaya çıkarılan başka araştırma sonuçlarına da çalışma kapsamında yer verilmiş durumdadır. Türkiye’de yöneticilik düşüncesinin gelişim sürecine ve halkla ilişkiler konusuna da kısa olarak temas edilmiş oldu. Kuramsal bilgi paylaşımından sonra çalışmamız alan araştırmasıyla devam ettirildi. Alan araştırmamız “Türkiye’deki Kaymakamların Stres Düzeyi Üzerine Bir Alan Araştırması” adını taşımaktadır. Alan araştırmasının anket sonuçları, frekans listesi ve çapraz tablolar oluşturularak değerlendirildi. Kaymakamlar’ın bir şehir yöneticisi olduğu göz önüne alındı. Kaymakamlar için geleceğe dönük bir vizyon geliştirilerek stres yönetimi olgusuna yeni bir yaklaşım sunuldu. 

Abstract: One of the main parameters of the city oriented politics and administration in Turkey is kaimakam and the other administrative chiefs. In this study it has been worked for to put forward the situation of the kaimakams in Turkey in the context of “Administrator and Stress” –without ignoring the global trends but especially in terms of personal development, organization and environmental relationships and being successful-. It has been emphasized that the impacts and results of “stress” which is an important fact of the modern life as well, on kaimakams. The relationships between “stress” and “organization and administrator” have been discussed by keeping in mind that the kaimakams are administrators. To understand the stress better which effects directly or indirectly kaimakams, it has been given place to evaluation of the results of the researches on the manager who took place in other fields. The development of the administrative thought in Turkey and public relationships have been shortly mentioned. After the theoretical study, the work has been continued with field survey. The field survey’s title is “A Field Survey on Stress Level of the Kaimakams in Turkey”. Survey results have been researched on forming frequency lists and cross charts. A future vision has been developed for Kaimakams as city managers and has been presented as a new approach for the stress management.


Anahtar kelimeler


Şehir, Türkiye’nin Yönetim Yapısı, Mülki İdare Amirliği (Yöneticiler), Kaymakamlık, Stres, Yönetsel Stres. (City, the Administrative Structure of Turkey, Administrative Chiefs, District Governorship, Stress, Stress Management.)

Tam metin:

PDF


Referanslar


Akdağ, M. (1970). Türkiye’nin İktisadi ve İçtimai Tarihi. (C.1-2). Ankara: Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi.

Aktaş, A. ve Aktaş, R. (1992). İş Stresi. Milli Prodüktivite Dergisi MPM Yayını 1, 153-171.

Aruoba, Ç. (1976). Mülki İdare Amirliği. Kurthan Fişek (Ed.). Bürokrat Kesim İçinde Mülki Amirlerin Yazgısı: Göreli Gelir ve Statü Gerilemesi (ss. 66-90). Ankara: Türk İdareciler Derneği.

Aşan, Ö. ve Aydın, E. M. (2006). Örgütsel Davranış. Halil Can (Ed.). İstanbul: Arıkan Basım Yayım Dağıtım.

Baltaş, A. ve Baltaş, Z. (2012). Stres ve Başaçıkma Yolları. (28. Basım). İstanbul: Remzi Kitabevi.

Büyükbeşe, T. (2004). Çağdaş Yönetim Yaklaşımları: İlkeler, Kavramlar ve Yaklaşımlar. İsmail Bakan (Ed.). Stres ve Stres Yönetimi (ss. 35-58). İstanbul: Beta Basım Yayım.

Eke, A. E ve Aksoy, Ş. (1976). Mülki İdare Amirliği. Kurthan Fişek (Ed.). Mülki Amirlerin Rol Anlayışları Açısından Mülki Amirlik Sisteminin İşlev ve Sorunları (ss. 93-117). Ankara: Türk İdareciler Derneği.

Ertekin, Y. (1993). Stres ve Yönetim. Ankara: TODAİE.

Eryılmaz, B. (2006). Kamu Yönetimi. İstanbul: Erkam Matbaası.

Fişek, K. (1976). Türkiye’de Mülki İdare Amirliği. Ankara: Türkiye İdareciler Derneği Yayınları.

Göçer, K. (2013). Şehre Dair. Şehir ve Düşünce Dergisi. (2), 74.

Gözübüyük, Ş. (1983). Yönetim Hukuku. Ankara: S. Yayınları.

------------------ (1995). İdare Hukuku. (6. Baskı). Ankara: Turhan Yayınları.

Heper, M. (2002). Demokrasimizin Sorunları. Doğu Batı Dergisi (Yeni Devlet Yeni Siyaset), (21), 159-168.

Hicks, H. G. (1976). Örgütlerin Yönetimi: Sistemler ve Beşeri Kaynaklar Açısından. (I.Cilt). Ankara: San Matbaası.

İnceoğlu, M. (2004). Tutum-Algı İletişim. (1.Baskı). Ankara: Elips Kitap.

Korkusuz, M. H. (2012). Kamu Yönetiminde Stres Algısı. İstanbul: Hayat Yayınları.

Kutluk, E. (2013). Afet Yönetiminin Yerel Seviyede Uygulanabilirliği: Belediye Merkezli Yönetişim Modeli. Şehir ve Düşünce Dergisi, (2), 127-136.

Mahmutoğlu, A. (2007). Bilgi Çağında Türk Kamu Yönetiminin Yeniden Yapılandırılması-II. (1. Basım). Ahmet Nohutçu ve Asım Balcı (Ed.). Yerel Yönetim Yasaları Sonrasında Mülki İdare Sistemi: Yerel Yönetimler-Merkezi Yönetim İlişkilerinde Yeniden Yapılanma (ss. 29-52). İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.

Mevzuat. (2016). Devlet Memurları Kanunu, Kanun Numarası: 657, Kabul Tarihi: 14.7.1965. Erişim Tarihi: 29 Ekim 2016, http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.657.pdf

Ortaylı, İ. (1976). Türkiye’de Mülkî İdare Amirliği. Kurthan Fişek (Ed.). Türkiye’de Taşra Yönetim ve Yöneticiliğinin Evrimi (ss. 1-22). Ankara: Türk İdareciler Derneği.

Parlak, B. ve Sobacı Z. (2005). Kuram ve Uygulamalarda Kamu Yönetimi: Ulusal ve Global Perspektifler. (1.Baskı). Bursa: Alfa Akademi Basım Yayım Dağıtım.

Sayers, F. vd. (1993). Yöneticilikte İletişim. (1. Baskı). İstanbul: Rota Yayın Yapım Tanıtım.

Saylan, G. (1976). Türkiye’de Mülki İdare Amirliği. Kurthan Fişek (Ed.). Mülki İdare Amirliği Sisteminin Belirleyici Özelliği: Merkezcilik (ss. 25-38). Ankara: Türkiye İdareciler Derneği Yayınları.

Tutar, H. (2007). Kriz ve Stres Yönetimi. (2. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Ulusoy, A. ve Akdemir, T. (2006). Mahalli İdareler: Teori-Uygulama-Maliye. (4. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Yaşamış, F. D. (1987). Yönetimin ve Yöneticinin Temel Sorunları: Türk Kamu Yönetiminde Bir Örgütsel Gelişme Yaklaşımı. Türk İdareciler Derneği Bilimsel Araştırmalar Dizisi. Ankara: Türk İdareciler Derneği.

Yazıcıoğlu, R. (1992). Yönetim Sistemimizin Yeniden Düzenlenmesi (I). Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 1 (2), 15-26.

Yıldırım, T. (1999). Türkiye’nin İdari Teşkilatı. (2. Baskı). İstanbul: Alkım Yayınevi.

Yıldız, M. (2007). Kamu Yönetimi Yöntem ve Sorunlar. Şinasi Aksoy ve Yılmaz Üstüner (Ed.). Kamu Yönetimi Reformu ve Kamu Yöneticisi Davranışı: Recep Yazıcıoğlu Örneği (ss. 195-213). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Zelditch, M. (1968). Social Status. International Encyclopedia of The Social Sciences, 15, 250-257. USA: Macmillian.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 License.